![]() |
![]() |
|
| بخوان قُل اَعوذُ بربّ الفَلَق ، که این سرخی از خون فرزند رسول خدا ، حسین بن علی (ع) رنگ گرفته است. |
|
رقيه(س) دختر خورشيد است...
رقيه(س) از تبار نور و از جنس آبي آسمان است. رقيه(س) ، رقيه(س) است. رقيه(س) جلوه ديگري از شكوه و عظمت حماسه عاشورا است. و حضور اين كودك خردسال در متن نهضت سرخ حسيني بي هيچ شك و شبههاي اتفاقي ساده و ناچيز نبوده است، چنانكه هر يك از كساني كه در واقعه نينوا حضور داشتهاند، چون نيك بنگريم، حامل پيامي شگرف و شگفت بودهاند. به گواه تاريخ نگاران و مقتل نويسان رحلت شهادتگونه رقيه(س) اندكي پس از واقعه خونين كربلا در سال شصت و يكم هجري رخ داده است و در اين هنگام وي سه يا چهار ساله بوده است. و نخستين نكته شگفت درباره رقيه(س)، شايد همين باشد كه با چنين عمر كوتاهي، از مرزهاي تاريخ عبور كرد و به جاودانگي رسيد، آن گونه كه برادر شيرخوارش علياصغر(ع) به چنين مرتبهاي نايل شد. به عبارت ديگر يكي از جلوههاي رويداد بزرگ عاشورا تنوع سني شخصيتهاي آن ميباشد كه از پايينترين سن آغاز و به بالاترين سنين (حضرت حبيببن مظاهر) ختم ميگردد. نكته قابل تأمل ديگر در بررسي اين مهم آن است كه در پديد آوردن اين حماسه بيبديل و شكوهمند تنها يك جنسيت سهيم نبوده، بلكه در كنار اسامي مردان و پسران جانباز و ايثارگر اين واقعه، نام زنان و دختران نيز حضوري پررنگ و تابناك دارد. مصائب و شدائدي را كه رقيه(س) از كربلا تا كوفه و از كوفه تا شام متحمل ميشود، آنچنان تلخ و دهشتناك است كه وجدان هر انسان آزاده و صاحبدلي را ميآزارد و قلب و روح را متأثر و مجروح ميسازد. تحمل گرماي شديد كربلا همراه با تشنگي، حضور در صحنه شهادت خويشاوندان، اسارت و ناظر رفتارهاي شقاوت آلود بودن، آزار و شكنجه هاي جسمي و روحي فراوان، دلتنگي براي پدر در خرابه شام و ... نشانگر مصائب عظمايي است كه يك كودك خردسال با جسم و روح لطيف خود با آن مواجه شده است. از ديگر سو همين قساوت سپاه يزيد است كه بر عظمت نهضت سترگ عاشورا ميافزايد، زيرا حضرت امام حسين(ع) با شناخت و پيشبيني تمام اين مصائب و شدائد به قيام در راه احياء دين جد بزرگوار خويش قد علم فرمود و چنين دشواريهايي نتوانست هيچ گونه خللي بر عزم استوار آن حضرت در راه آزمايش بزرگ الهي پديد آورد. رقيه(س) برهان بزرگ ديگري است بر حقانيت قيام امام حسين(ع) كه تنها كسي ميتواند چنين به مبارزه و مقابله با ستم برخيزد كه مقصدي الهي داشته باشد، و رقيه(س) برهان بزرگ ديگري است بر مظلوميت عترت پاك پيامبر(ص) و رسواكننده سياهكاراني است كه داعيه جانشيني رسول خدا(ص) را سردادند و رقيه(س) برهان بزرگ ديگري است براي آن كه اوج توحش و سنگدلي دژخيمان دستگاه بنياميه براي هميشه تاريخ به اثبات بماند، و رقيه(س) فاتح شام و سفير بزرگ عاشورا در اين سرزمين است، و رقيه(س) برهان بزرگ ديگري است بر اين حقيقت بزرگ كه حق بر باطل پيروز خواهد شد و اينك پس از قرنهاي متمادي آنان كه به مرقد مطهر آن حضرت در شام مشرف ميشوند به عينه تفاوت ميان مقام و مرتبه اين كودك سه ساله را با خليفه جابري چون يزيد درمييابند. متأسفانه منابعي كه از تاراج زمان و عناد دستگاه خلفا در امان مانده باشد و بتواند اطلاعات بيشتري را درباره حضرت رقيه(س) ارايه نمايد بسيار اندك است. عمادالدين حسن بن علي بن محمد طبري، معاصر خواجه نصيرالدين طوسي، در كتاب ارجمند كامل بهايي درباره اسارت اهل بيت حضرت خامس آل عبا(ع) و نحوه درگذشت جانگداز حضرت رقيه(س) سخن گفته پس حضرت را در ان هنگام چهار ساله ذكر نموده است. اين كتاب بنا به گفته مرحوم محدث قمي در فوائد الرضويه در سال 675 هجري قمري تأليف شده است. مورخ شهيد سيدبن طاووس دركتاب ارجمند " اللهوت علي قتلي الطفوف" نيز آورده است: "حضرت سيدالشهدا(ع) هنگامي كه اشعار معروف "يا دهراف لك من خليل"... را ايراد فرمود، حضرت زينب(س) و اهل حرم عليهمالسلام فرياد و شيون آغاز كردند. حضرت آنان را به صبر و بردباري دعوت كرده و فرمود: "خواهرم امكلثوم، و تو اي زينب، و تو اي رقيه و تو اي فاطمه، و تو اي رباب، زماني كه من كشته شدم، در سوگ من گريبان چاك نزنيد و روي نخراشيد و كلامي ناروا بر زبان نياوريد".
مؤيد اين نقل، روايت ديگري است با همين مضمون از سليمان بن ابراهيم قندوزي در كتاب «ينابيع الموده» به نقل از مقتل مسمي به ابومختف، كه حضرت اباعبدالله(ع) هنگام وداع فرمودهاند: " ثم نادي: يا امكلثوم و يا رقيه و يا عاتكه و يا زينب؛ يا اهل بيتي عليكن مني السلام".
در اشعار و مراثي شعراي عرب پس از واقعه كربلا، بيشتر به ستايش جنگاوران شهيد حماسه عاشورا اشاره شده است و اين امر بيترديد برخاسته ازنگرش غالب آن روزگار است، روزگاري كه مردمان آن شجاعت و شهامت را در تهور ميدان كارزار جستجو ميكردهاند و به همين لحاظ ستايشگر مردان دلير و رزمجو بودهاند.
و اما قديميترين و گرانبهاترين منبع و سندي كه به طور مشخص از حضرت رقيه(س) در آن نام برده شده است، ......
ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
جمعه 1385/12/04ساعت 9:37 بعد از ظهر دست نوشتهء زرین قلم |
|
|
مرا كه دانه اشك است دانه لازم نيست ز اشك ديده به خاك خرابه بنوشم به طفل خانه به دوش ، آشيانه لازم نيست نشان آبله و سنگ و كعب نى كافى است
سرودن غم آن نازدانه لازم نيست
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 1385/12/04ساعت 9:19 بعد از ظهر دست نوشتهء زرین قلم |
|
| درباره وبلاگ |
هل من ناصر ینصرنی
www.emamhossein.blogfa.com وبلاگ اولین سایت تخصصی امام حسین(ع) و حضرت علی اصغر(ع) است؛ www.emamhossein.com وبلاگی مذهبی، عقیدتی و تاریخی درباره امام حسین (ع) و واقعه عاشورا |